درای کاروان(2): محمدعلی مجاهدی

محمدعلی مجاهدی (پروانه) تولد: قم، 1322. شاعر، نویسنده، محقق، مترجم. دارای گواهینامۀ نشان درجه یک هنری (معادل دکترا) در رشتۀ شعر و ادبیات فارسی از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، تدریس دوره‌های کوتاه مدت، میان مدت و دراز مدت برای شاعران انجمن‌های ادبی قم، تدریس دوره‌های دانش‌افزایی شاعران آیینی و ستایشگران اهل بیت علیهم‌السلام، موسس و مدیر انجمن ادبی محیط، مدیر انجمن شعر و قصه استان قم، تدریس در حوزۀ هنری تهران در موضوعات: حافظ‌شناسی، تفسیر عرفانی گنجینۀ اسرار عمان سامانی، تبیین مولفه‌های امری و پرهیزی مطرح در آسیب‌شناسی شعر آیینی در زبان فارسی، ارایۀ چند نظریه در حوزۀ شعر آیینی و انواع و قلمرو موضوعی آن در زبان فارسی، مدیر دبیرخانۀ دایمی شعر آیینی، رییس کانون مداحان و شاعران آیینی استان قم، دبیر علمی کنگره‌های: غدیر، شعر فاطمی، شعر مهدوی، شعر اعتکاف و شعر علوی، دبیر سوگوارۀ شعر عاشورایی، رییس هییت علمی چندین کنگرۀ شعر آیینی. آثار: 55 اثر در حوزه‌های پژوهشی، گردآوری، ترجمه و سروده‌ها. برخی از آثار: ترجمۀ صحیفۀ سجادیه، ترجمۀ ثواب الاعمال و عقاب الاعمال، مقابله و تصحیح و تعلیق گنجینۀ اسرار عمان سامانی، مقابله، تصحیح و تعلیق دیوان اشعار حسینعلی شرر بیدگلی با عنوان (فغان دل)، تذکرۀ سخنوران قم، شکوه شعر عاشورا در زبان فارسی، سیمای مهدی موعود در آیینۀ شعر فارسی، سیری در ملکوت، یک صحرا جنون، یک بغل غزل، ایستاده باید مرد، آسمانی‌ها، ما هر چه داشتیم به پای تو ریختیم، آیینه‌های سفالی، شکوه تماشایی، یک آسمان پرواز، یک دریا عطش، در سایه‌سار خورشید، یاس کبود، بال سرخ قنوت، گنجینه‌های نور، خوشه‌های طلایی، در انتظار موعود، گریۀ اشک.