اسلام و سکولاریسم

با رحلت پیامبر، دو جریان طوعی و کرهی در تاریخ پدید آمد. جریان کرهی زنجیره ای از حوادث زمینه ای نتیجه ای یعنی فرآیندی ایجاد کرد که نخستین حلقه آن تبدیل نظام امامت به خلافت بود، سپس خلافت تبدیل به نظام سلطنت شد و سلطنت های اموی و عباسی را پدیدار ساخت، به طوری که حوادث دیگری نظیر تجزیه جهان اسلام به شرق به مرکزیت بغداد و غرب به مرکزیت قرطبه جنگ های صلیبی، رنسانس، انقلاب صنعتی و انقلاب های بزرگ سکولار تحت تاثیر همین جریان تاریخی قرار داشته اند. جریان دوم با اعتراض فاطمه، مقاومت و حکومت علی، قیام امام حسین، قیام های شیعی در تاریخ و تثبیت تشیع در ایران، در طی تاریخ به حرکت خود ادامه داده و تا امروز به انقلاب اسلامی ایران و حرکت های انقلابی اسلامی در سراسر جهان اسلام منتهی شده است. روح اصلی جریان کرهی تمکین در برابر قدرت حاکم برای حفظ خود و امتیازات خود و روح اصلی جریان طوعی اعتراض به وضع موجود تا مرز بذل جان و مال بوده است.
امروز انقلاب اسلامی به مرکزیت ایران و تمدن غرب با رهبری انگلوساکسون ها این دو جریان تاریخی را نمایندگی می کنند. از این رو شناخت یکی، مستلزم شناخت دیگری و نیز مستلزم شناخت چکاد بلندی است که این دو جریان از آن سرچشمه گرفته اند. در کتاب شهر گمشده و کتاب حاضر کوشیده ام این بستر را تبیین کنم.