چین و آسیای مرکزی

استاد محمد جواد امیدوارنیا، یکی از قدیمیترین ایرانیان ساکن کشور چین است که ھماکنون ھمراه با خانوادهاش در شھر شانگھای زندگی میکند. او از جمله افرادی بوده که به گفته خود، دورانی از چین را دیده که کمونھای خلق دایر بودند! به این ترتیب، او از دھه ھفتاد تا کنون، حدود 42 سال در چین روزگار سپری کرده است. این پژوھشگر و دیپلمات پیشین، پس از فارغالتحصیلی از دانشگاه تھران در رشته علوم سیاسی، در امتحانات ورودی وزارت امور خارجه ایران پذیرفته میشود. در سال 1972 و پس از برقراری روابط با چین، تصمیم بر این میشود که نخستین سفیر ایران، کارمندان مورد نظر خود را تعیین کرده و به ھمراه ایشان به چین عازم شوند. در این میان، یکی از کسانی که از نظر کار مطالعاتی و انضباط مورد تأیید قرار میگیرد، استاد امیدوارنیا بوده است. برخی از ھمدورهایھای این پژوھشگر مایل بودند تا به امریکا یا اروپا بروند و باید سه تا چھارسال صبر میکردند تا مأموریت نفر قبلی در آنجا تمام شود و آنھا بتوانند جایگزین شوند. اما او احساسی دیگر داشت! چرا که چین را کشوری جالب میدانست. برای اینکه روابط تازه برقرار شده بود و آمدن به چین و شناخت آن، میتوانست ھم برای خود شخص و ھم برای کشور، یک سرمایه و خدمت باشد.