دُعای ابوحَمزۀ ثُمالی (بخش پانزدهم)

[aparat id=”eGtKT”]

دُعای ابوحَمزۀ ثُمالی (بخش پانزدهم)

روایتی از حضرت امام سجّاد (علیه‌السلام)

با ترجمه فارسی: غلامعلی حدّاد عادل

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

اَنَا یَا رَبِّ الَّذِی لَمْ اَسْتَحْیِکَ فِی الْخَلاءِ وَ لَمْ اُرَاقِبْکَ فِی الْمَلَاِ اَنَا صَاحِبُ الدَّوَاهِی الْعُظْمَی اَنَا الَّذِی عَلَی سَیِّدِهِ اجْتَرَی اَنَا الَّذِی عَصَیْتُ جَبَّارَ السَّمَاءِ اَنَا الَّذِی اَعْطَیْتُ عَلَی مَعَاصِی الْجَلِیلِ الرُّشَا اَنَا الَّذِی حِینَ بُشِّرْتُ بِهَا خَرَجْتُ اِلَیْهَا اَسْعَی

اَنَا الَّذِی اَمْهَلْتَنِی فَمَا ارْعَوَیْتُ وَ سَتَرْتَ عَلَیَّ فَمَا اسْتَحْیَیْتُ وَ عَمِلْتُ بِالْمَعَاصِی فَتَعَدَّیْتُ وَ اَسْقَطْتَنِی مِنْ عَیْنِکَ [عِنْدِکَ ] فَمَا بَالَیْتُ فَبِحِلْمِکَ اَمْهَلْتَنِی وَ بِسِتْرِکَ سَتَرْتَنِی حَتَّی کَاَنَّکَ اَغْفَلْتَنِی وَ مِنْ عُقُوبَاتِ الْمَعَاصِی جَنَّبْتَنِی حَتَّی کَاَنَّکَ اسْتَحْیَیْتَنِی

اِلَهِی لَمْ اَعْصِکَ حِینَ عَصَیْتُکَ وَ اَنَا بِرُبُوبِیَّتِکَ جَاحِدٌ وَ لا بِاَمْرِکَ مُسْتَخِفٌّ وَ لا لِعُقُوبَتِکَ مُتَعَرِّضٌ وَ لا لِوَعِیدِکَ مُتَهَاوِنٌ لَکِنْ خَطِییَهٌ عَرَضَتْ وَ سَوَّلَتْ لِی نَفْسِی وَ غَلَبَنِی هَوَایَ وَ اَعَانَنِی عَلَیْهَا شِقْوَتِی وَ غَرَّنِی سِتْرُکَ الْمُرْخَی عَلَیَّ فَقَدْ عَصَیْتُکَ وَ خَالَفْتُکَ بِجُهْدِی