دُعای ابوحَمزۀ ثُمالی (بخش بیست و دوم)

[aparat id=”OfjPw”]

دُعای ابوحَمزۀ ثُمالی (بخش بیست و دوم)

روایتی از حضرت امام سجّاد (علیه‌السلام)

با ترجمه فارسی: غلامعلی حدّاد عادل

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

ارْحَمْ فِی هَذِهِ الدُّنْیَا غُرْبَتِی وَ عِنْدَ الْمَوْتِ کُرْبَتِی وَ فِی الْقَبْرِ وَحْدَتِی وَ فِی اللَّحْدِ وَحْشَتِی وَ اِذَا نُشِرْتُ لِلْحِسَابِ بَیْنَ یَدَیْکَ ذُلَّ مَوْقِفِی وَ اغْفِرْ لِی مَا خَفِیَ عَلَی الْآدَمِیِّینَ مِنْ عَمَلِی وَ اَدِمْ لِی مَا بِهِ سَتَرْتَنِی وَ ارْحَمْنِی صَرِیعا عَلَی الْفِرَاشِ تُقَلِّبُنِی اَیْدِی اَحِبَّتِی وَ تَفَضَّلْ عَلَیَّ مَمْدُودا عَلَی الْمُغْتَسَلِ یُقَلِّبُنِی [یُغَسِّلُنِی ] صَالِحُ جِیرَتِی وَ تَحَنَّنْ عَلَیَّ مَحْمُولاً قَدْ تَنَاوَلَ الْاَقْرِبَاءُ اَطْرَافَ جَنَازَتِی وَ جُدْ عَلَیَّ مَنْقُولاً قَدْ نَزَلْتُ بِکَ وَحِیداً فِی حُفْرَتِی وَ ارْحَمْ فِی ذَلِکَ الْبَیْتِ الْجَدِیدِ غُرْبَتِی حَتَّی لا اَسْتَاْنِسَ بِغَیْرِکَ

یَا سَیِّدِی اِنْ وَکَلْتَنِی اِلَی نَفْسِی هَلَکْتُ سَیِّدِی فَبِمَنْ اَسْتَغِیثُ اِنْ لَمْ تُقِلْنِی عَثْرَتِی فَاِلَی مَنْ اَفْزَعُ اِنْ فَقَدْتُ عِنَایَتَکَ فِی ضَجْعَتِی وَ اِلَی مَنْ اَلْتَجِیُ اِنْ لَمْ تُنَفِّسْ کُرْبَتِی

سَیِّدِی مَنْ لِی وَ مَنْ یَرْحَمُنِی اِنْ لَمْ تَرْحَمْنِی وَ فَضْلَ مَنْ اُوَمِّلُ اِنْ عَدِمْتُ فَضْلَکَ یَوْمَ فَاقَتِی وَ اِلَی مَنِ الْفِرَارُ مِنَ الذُّنُوبِ اِذَا انْقَضَی اَجَلِی