دعای ابوحمزۀ ثُمالی (بخش چهارم)

[aparat id=”1u8Rp”]

دُعای ابوحَمزه ثُمالی(بخش چهارم)

روایتی از حضرت امام سجّاد (علیه‌السلام)

با ترجمه فارسی: غلامعلی حدّاد عادل

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

اِلهِی رَبَّیْتَنِی فِی نِعَمِکَ وَ اِحْسانِکَ صَغِیراً، وَنَوَّهْتَ بِاسْمِی کَبِیراً، فَیا مَنْ رَبَّانِی فِی الدُّنْیا بِاِحْسانِهِ وَتَفَضُّلِهِ وَنِعَمِهِ، وَاَشارَ لِی فِی الْآخِرَهِ اِلی عَفْوِهِ وَکَرَمِهِ، مَعْرِفَتِی یَا مَوْلایَ دَلِیلِی عَلَیْکَ، وَحُبِّی لَکَ شَفِیعِی اِلَیْکَ، وَاَنَا واثِقٌ مِنْ دَلِیلِی بِدَلالَتِکَ، وَساکِنٌ مِنْ شَفِیعِی اِلی شَفاعَتِکَ

اَدْعُوکَ یَا سَیِّدِی بِلِسانٍ قَدْ اَخْرَسَهُ ذَنْبُهُ، رَبِّ اُناجِیکَ بِقَلْبٍ قَدْ اَوْبَقَهُ جُرْمُهُ

اَدْعُوکَ یَا رَبِّ راهِباً راغِباً راجِیاً خایِفاً

اِذا رَاَیْتُ مَوْلایَ ذُنُوبِی فَزِعْتُ، وَ اِذا رَاَیْتُ کَرَمَکَ طَمِعْتُ فَاِنْ عَفَوْتَ فَخَیْرُ راحِمٍ، وَ اِنْ عَذَّبْتَ فَغَیْرُ ظالِمٍ