نویسنده

غلامعلی حداد عادل

غلامعلی حداد عادل، سیاستمدار اصولگرای ایرانی، فیلسوف، دانشیار بازنشستهٔ دانشگاه و رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی است. او در ۱۹ اردیبهشت ۱۳۲۴ در تهران زاده شد و نام اولیهٔ او غلامعلی مشهد محمدعلی حداد بود که بعدها به حداد عادل تغییر یافت. پدربزرگ او در دوران سلطنت ناصرالدین‌شاه برای تعمیرات ماشین دودی بین تهران و شهرری استخدام شده بود و به همین جهت به حداد معروف بود. کودکی او در یکی از مناطق پایین شهر تهران گذشت و دبستان را در مدرسهٔ بندار رازی و دبیرستان را در مدرسهٔ علوی به پایان رساند. او در سال ۱۳۴۲ از دبیرستان علوی فارغ‌التحصیل شد. حداد عادل در سال‌های ۱۳۴۵ و ۱۳۴۷ لیسانس و فوق لیسانس خود را در رشتهٔ فیزیک از دانشگاه‌های تهران و شیراز دریافت کرد و بین سال‌های ۱۳۴۵ تا ۱۳۴۷ در دانشگاه شیراز و از ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۰ در دانشگاه ملی ایران فیزیک درس می‌داد. در دههٔ ۱۳۴۰ از شاگردان احمد فردید بود و مانند دستیار تدریس کلاس‌های او در دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران عمل می‌کرد. در سال ۱۳۵۱ کارشناسی ارشد فلسفه را از دانشگاه تهران دریافت کرد و دروس دورهٔ دکتری فلسفه را در سال ۱۳۵۳ به پایان برد. در این دوران مورد توجه سیدحسین نصر واقع شد و در دفتر او به فعالیت مشغول شد. با برگزیده شدن نصر به ریاست دانشگاه شریف، حداد عادل برای تدریس علوم انسانی و هنر در این دانشگاه استخدام شد و بین سال‌های ۱۳۵۱ تا ۱۳۵۷ به تدریس فلسفه، تاریخ علم و تاریخ فلسفه غرب و اسلامی پرداخت. در سال ۱۳۶۴ از پایان‌نامهٔ دکتری فلسفه تحت عنوان «نظر کانت دربارهٔ مابعدالطبیعه» دفاع کرد. او از سال ۱۳۶۴ تاکنون به تدریس فلسفهٔ غرب در دانشگاه تهران اشتغال دارد. فعالیت‌های سیاسی او پیش از انقلاب نیز آغاز شد و در ۱ شهریور ۱۳۵۰، زمانی که مدرس فیزیک دانشگاه ملی بود، جزو ۴۴ نفر وابسته به نهضت آزادی به‌شمار می‌رفت که به همراه برادرش مجید حداد عادل دستگیر شد و ۶۶ روز زندانی بود. پس از انقلاب در معاونت وزارت ارشاد و سپس وزارت آموزش و پرورش فعال بود و از سال ۱۳۶۱ تا ۱۳۷۲ مشاور و معاون این وزارتخانه بود. از اقدامات او در این دوران می‌توان به تغییر تمام کتب درسی زمان پهلوی در ظرف سه سال و راه‌اندازی مرکز المپیادهای علمی اشاره کرد. او نمایندهٔ مردم تهران در مجلس شورای اسلامی در ادوار ششم تا نهم بود و در سال‌های ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۷ رئیس مجلس شورای اسلامی شد؛ نخستین رئیس غیرروحانی مجلس. او در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۹۲ نامزد شد اما چهار روز پیش از انتخابات به نفع اصولگرایان کناره‌گیری کرد. در مجلس هشتم رئیس کمیسیون فرهنگی بود و در مجلس نهم نیز به عنوان کاندیدای ریاست مطرح شد. حداد عادل در سال ۱۳۷۱ اقدام به تأسیس مدارس غیرانتفاعی فرهنگ کرد که نخستین مدارس تخصصی علوم انسانی بودند. او مشاور عالی رهبر جمهوری اسلامی ایران، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام، عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی و رئیس بنیاد سعدی نیز هست. همسر او طیبه ماهروزاده است و فرزندانش در مدیریت مدارس فرهنگ فعالیت دارند. داماد او سید مجتبی خامنه‌ای است. از جوایز او می‌توان به نشان تعلیم و تربیت، کتاب سال و چهرهٔ ماندگار اشاره کرد. او همچنین دانشجویان دکتری چون علی لاریجانی را راهنمایی کرده است. او در آبان ۱۳۹۸ به همراه ۹ نفر دیگر در فهرست تحریم‌های وزارت خزانه‌داری آمریکا قرار گرفت. دفتر نشر فرهنگ اسلامی آثاری از او را منتشر کرده است، از جمله «محض اطلاع»، «قرآن کریم» و ترجمهٔ «به صحرا شدم عشق باریده بود…» به زبان‌های عربی و انگلیسی. این آثار نشان‌دهندهٔ دامنهٔ فعالیت او در عرصهٔ فرهنگ، دین و ادب فارسی است. او همچنین از بنیان‌گذاران رویکرد به خصوصی‌سازی آموزش و پرورش در چارچوب اصل ۴۴ قانون اساسی به‌شمار می‌رود و معتقد است آموزش و پرورش ذیل این اصل معنا دارد. او از وی به‌عنوان پدر معنوی جناح اصولگرایان یاد می‌شود.

۵

عنوان کتاب

۰

مطلب در مجله